Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2014

THEY SAY LIFE IS A B*TCH BUT SO IM I!

Καλοί μου bloggers τι μου κάνετε πως είστε? Καιρό να τα πούμε ε?? Λίγο η δουλειά, λίγο οι υποχρεώσεις λίγο το ένα λίγο το άλλο πάλι κατάφερα να εγκαταλείψω το λατρεμένο μου blog...άξιζε όμως σας επανήλθα πλήρως ανανεωμένη και με ένα τόνο νέα να μοιραστώ μαζί σας.
Λοιπόν είμαι πολύ μα πάρα πολύ περήφανη να σας ανακοινώσω πως αποφάσισα μετά από μια ντουζίνα χρόνια να ΚΟΨΩ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ  And Ι DID IT!!!

 
Να πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Λόγο αυχενικού συνδρόμου ο  φυσιοθεραπευτής μου με πλάγιο τρόπο μου επέβαλε να ηρεμήσω και να χαλαρώσω ΨΥΧΙΚΑ ναι...ισχύει...πρέπει να ηρεμήσω με συνταγή γιατρού τι να πω...τόσο τρελή είμαι! Λοιπόν το σκεφτικά...το ξανασκέφτηκα και είπα...Ella...its now or never, αν αρχίσεις γυμναστική πρέπει να κάνεις αυτό που έχεις εδώ και 1 ολόκληρο χρόνο στο πίσω μέρος του μυαλού σου να κόψεις το τσιγάρο! Να πω την αμαρτία μου δεν το έκανα τόσο καιρό από δειλία μην πάρω βάρος γιατί είναι γνωστό της πάσης πως μετά το τσιγάρο αρκετοί έχουν δει τη ζυγαριά τους να παίρνει την άνω βόλτα, και επειδή εγώ με καμία δύναμη ΔΕΝ είμαι διατεθειμένη να πάθω κάτι τέτοιο συνεχώς το ανέβαλα. Όμως τώρα όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν στην άσκηση...άλλο που δεν ήθελα λοιπόν και έτσι και έγινε.

 
 Δεν θα σας πω ψέματα ούτε θα σας ωραιοποιήσω καταστάσεις. Το τσιγάρο το έκοψα γιατί το ήθελα ΕΓΩ και σαν λοξή και θεότρελη που είμαι άλλα και τρομερά εγωίστρια όταν μου επιβάλουν κάτι δεν το κάνω, όταν όμως είναι στοίχημα με μένα κανω τα πάντα! 'Οπως και τώρα δηλαδή. Παρά το γεγονός πως είμαι ονειροπόλα ευτυχώς είμαι και τρομερά λογική οπόταν ήταν εύκολο για μενα να συνηδητοποιήσω πως το τσιγάρο ηταν μια μεγάλη και πολύ δυνατή συνήθεια. Η πιο μακροχρόνια και συνδεδεμένη με μια άλλη λατρεμένη μου συνήθεια. Τον καφέ. Παλιότερα σε διαλόγους με τις ΚΟΟΥΕΣ (οι κολλητές) πάντα τους έλεγα πως αν καποτε αναγκαστω να κοψω λογο υγειας καφε η τσιγάρο θα διαλεγα να κοψω το τσιγαρο. Το εκανα... αλλα ο καφες μου??? Δεν υπήρχε περιπτωση να μην πιω μολις μπω στο σπιτι απο τη δουλια ενα ζεστο φλυτζανι καφε. Καποτε ηταν με ενα η δυο τσιγαρα παρεα...Την 1η μερα...λίγησα...το πηρα στα χερι μου το αναψα...αλλά το έσβησα αμέσος. Θυμωσα με μενα και αρχισα να βρίζω το τσιγάρο που κρατουσα στο χερι και να του λεω πως δεν θα με κανει αυτο οτι θελει αλλά θα γινει οτι θελω ΕΓΩ. Ομολογω 2 φορες λιγησα. Αυτη και μια ακομα που υπηρξα πολυ θυμωμενη εντελος εκτος οριων και παλι ομως στις 3-4 τζουρες το εσβησα και πνιγηκα παλι στις τύψεις και θυμωσα πιο πολυ με μενα.

 
Μετά απο αυτο συνεχισα την γυμναστικουλα μου η οποια οσο πηγαινε ανεβαζα τα επιπεδα και εκανα  challenge μερα με την ημερα τον εαυτο μου και τις αντοχες μου...όμως στον καναπε...ξυπνουσε το θηρίο μεσα μου...ΣΟΚΟΛΑΤΑΑΑΑΑΑΑ....ΤΣΙΠΣΣΣΣ...ΓΑΙΔΑΚΙΑΑΑΑ...και οτι αλλο σε junk το ήθελα. Κατι που δυστηχος η ευτυχος συμβαινει σχεδον σε ολους οσους κοβουν το καπνισμα και ειναι λατρεις των γλυκων...κοινος λιχουδιδες...like me...ακομα παλευω το τερας που εχω μεσα μου που φωναζει ΣΟΚΟΛΑΤΑΑΑΑΑΑΑ.....ΦΑΕ ΣΟΚΟΛΑΤΑΑΑΑ.... και οποτε υποκειψω...???
 



ΜΕ ΤΙΜΩΡΩ...πως?? Με περισσοτερη και πιο σκληρη γυμναστικη...  πλεον κανω αξιολογηση του τι τρωω και γιατι το τρωω. Γιατί απλα οι κακες συνήθειες ειναι για να κοβονται!

 

 1 μηνα μετα πρέπει να πω πως νιώθω πιο υπεριφανη απο ποτε...το παλευω και κατα 99% εχει βγει απο το μυαλο μου. Το σωμα μου χ*στηκε αν καπνισω η οχι...το μυαλο μου και η δύναμη της συνηθειας με παρασειρουνε αλλα ειμαι σε καλο δρομο.


 
 Σε ποιο δρομο???Στο δρομο που καιει λυπη...κυτταριτιδες...ψωμακια και χαλαρωση. Δεν σηκωνω πλεον το βαρος του πακετου και του αναπτυρα αλλα τα βαρακυα για να σχηματιστουν τα μπρατσα και οι τρικέφαλοι...δεν γουρουνιαζω στο καναπε κανοντας "χωραφι πλαδαρο" την κοιλιακη μου περιοχη αλλα χτυπιεμε για να "χτυσω οικοπεδα..." Κοριτσια κ αγορια η επιλογη δικια μας. Η ζωη δικια μας. Οσοι θελετε το τσιγαρο στη ζωη σας κρατηστε το, δεν σας επιβαλει κανεις τιποτα. Καντε ομως μια αξιολογηση με το χερι στην καρδια για την φυσικη σας κατασταση...αν αυτο που νιωθετε και βλεπετε σας ικανοποιει παω πασο....αν ομως εστω και 1% σας χαλαει αλλαξτε το. Γιατι?? Γιατι η ζωη ειναι μικρη και αξιζουμε το καλυτερο. Καντε λοιπον το καλυτερο για σας στα επιπεδα που μπορειτε...που μπορουμε...λενε η ζωη ειναι σκυλα...σκληρη...και δυσκολη....δεν πειραζει γιατι και εγω το ιδιο ειμαι.
 

Σας αφιερώνω ένα από τα τραγούδια που λάτρεψα και το πρωτοάκουσα κάνοντας....ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ...Enjoy!!

Σας φιλώ
Ella Enchanted
xxx